Devamını oku »]]> Milli Eğitim Bakanlığı’nın  Şubat’ta 17 ilde 51 okulda 12 bin tablet bilgisayar dağıtarak uygulamanın pilot bölge çalışmalarına başladı. Dağıtılacak ya da dağıtılan tablet bilgisayarların özelliklerini bugün biraz araştırdım ve okullara bir an kullanıldığını hayal ettim de, bugünkü imkanları sanki birazcık zorlar gibi geldi bana.

İnternet Kullanımı

500 kişilik bir okulda 500 tablet ve bunların hepsinin internete girmeye çalıştığını düşünsenize, bu imkansız bir durum şu anda, 3-5 kişinin bile aynı ağ üzerinden yayın yapan internete girmeye çalışması bazen işkence olurken, 500 kişiyi hayal edemiyorum. Bırakın 500 kişiyi, 50 kişi bile aynı anda aynı ağ üzerinden bugün internete giremez. Modemler çöker…

Bir diğer kafamı karıştıran nokta da, bu tabletlerin piyasa değeri ortalama 600-800 TL civarında olacak. Bu tabletlerin çocuklar tarafından muhafaza edilmesi, korunması biraz zor gibi sanki. Çalınma riski, düşürülme riski, bir yerlerde unutularak kaybolma riski, çocukların tableti satarak sigara parsı yapma riski çok yüksek gibi.

Yazı yazmak zor

Tam olarak okullarda hangi amaçla, nasıl kullanılacağını bilmiyorum ama bu tabletleri bilgi depolamak, yazı yazmak için kullanılması zor. Bir tablet kullanıcısı olarak tablet üzerinden yazı yazmayı sevmiyorum mesela ben.

Ancak video izlemek, kitap okumak eğlenceli olacağını düşünüyorum. Aşağıda dağıtılacak MEB-TABLET’lerinin özelliklerini paylaştım sizinle

Donanım:

Bu endişeler giderilirse eğitimde çığır açmış bir durum olacağını tekrar vurgulayarak Milli Eğitim Bakanlığını bu uygulamadan dolayı teşekkür etmek isterim.

Share on Facebook

Devamını oku »]]> 16 Şubat’da sinemalara giren Fetih 1453 filmini dün akşam seyretme imkanı buldum. İşin açıkçası çok büyük bir beklenti ile gitmemiştim. Yine kesin yapamamışlardır, birşeyler çok basit kalmıştır diye düşünüyordum…

Ancak filmi izlemeye başladığım ilk 15 dakikadan sonra ön yargılarım gitmişti. Gerçekten son yıllarına yapılmış en güzel filmiydi. Görsel animasyonlar, ses efektleri, konu bütünlüğü bende 10 üzerinden 9 aldı. Peki o eksik 1 puan neden kaynaklanıyor? Filmde görmeyi beklediğim bazı konular yeteri kadar işlenememişti.

- Gemilerin karadan yürütülme meselesi çok kısa işlenmiş, hatta oradaki asıl anlam işlenememişti,

- Yine karadan yürütülen gemilerin Haliç’e indiğini gören Bizans’lıların şaşkınlığını göremedik.

- Fethin son taaruzunda denizden yapılan taaruzlar gösterilemedi.

- Ve 29 Mayıs sabahı Sultan Fatih’in askerleriyle kıldığı sabah namazı ve sonrası çık duygusuzdu. Hatta sabah namazında imam sureleri sesli okur, ama filmde Sultan Fatih sureyi içinden okudu.

- Yine Konstantin’e sığınan Orhan, konusu havada kaldı, bir yere oturtulamadı, sadece bir kaç saniye bir karede gördük.

Yukarıda bahsettiğim konular aslında bundan önce yapılan İstanbul’un Fethi çizgi filmlerinde çok güzel işlenmişti. Sanırım beklentilerimizin yüksek olması bundan ileri geliyordu. Ayrıca Ulubatlı Hasan sanki Sultan Fatih’den çok daha ön planda gibiydi.

Ancak dediğim gibi eleştirmek kolay, bu konuların sadece filmin yapımcılarının farkına varmasını arzu ediyorum. Eminim bundan sonra bu ve benzeri filmlerin devamı gelecek. Yapılacak filmlerde biraz daha manevi değerler yansıtılabilmeli, tüylerimiz diken diken olmalı.

Kısacası filmin yapımcısı Faruk AKSOY’a ve ekibine teşekkür etmek isterim.

Share on Facebook

Devamını oku »]]> Es-Selamu Aleyküm Sevgili Dostlar;

Yazı başlığında olduğu gibi bundan sonra ikinci isim olarak Miraç ismini kullanmayı düşünüyorum. Nereden çıktı bu şimdi diye düşünebilirsiniz. Beni tanıyanlar zaten ismimin uzunluğundan yakınıyorlardı şimdi bir isim daha çıktı.

Şimdi niçin Miraç ismi bunu açıklamak istiyorum.

Bendeniz Miladi takvime göre 1987 yılının 27 Mart’ını 28 Mart’ına bağlayan gecenin saat 03:00 sularında dünyaya gelmişim. Hicri takvim de ise belirtilen bu takvim Recep ayının 27.gecesine denk gelmektedir. İslami kaynaklara göre Recep ayının 27. gecesinde Peygamber Efendimizin Miraç hadisesi gerçekleşti. Tüm İslam dünyası bu gece de Miraç Kandilini kutlamaktadır.

Miraç kandilinde dünyaya gelen, isminin anlamı “kulcağız, kulcuk” olan bir kul olarak bu geceye hürmeten ismimin başında Miraç ismini kullanmayı, en azından kullanmaya çalışacağımı duyurmak istedim dostlar.

Bu vesile ile böyle hürmete layık bir gece de beni dünyaya getiren Muhterem Anne’me çok teşekkür ederim.

Ayrıca  Hicri takvime göre hangi tarihte doğduğunuzu merak ediyorsanız bu linkte tıklayarak çeviri yapabilirsiniz.

Share on Facebook

Devamını oku »]]> Sevgili Kardeşim Mücahid,   25. doğum gününü kutlarım. Bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra birlik ve beraberlik içerisinde olmamızı yüce Allah’tan temenni ederim. 

Sevgili ziyaretçiler, Mücahid benim halamın oğlu olup ailemizin en büyük torunudur. Bendenizde ondan sadece 52 gün sonra dünyaya gelen iki numaralı torun oluyorum. Ve Mücahid’le bütün çocukluğumuz bir geçti diyebilirim. Hani ilkokul, ortaokul yıllarında yeni yeni oluşmaya başlayan arkadaşlık, dostluk kavramının ilklerindendir, hatta ilkidir diyebilirim.

Kendisi şu anda Anadolu Üniversitesi okumakta olup, mobilya, demir doğrama, kalebodur döşeme, laminat döşeme, boya-badana gibi işlerle meşgul olur. Kısacası on parmağında on marifet olan bir kardeşim, dostumdur.

Sevgili Kardeşim Mücahid; Rabbim aldığın ve alacağın  kararları hakkında hayırlı eylesin. Hakkında hayırlı olanları da gönlüne razı eylesin. Aynen yukarıdaki fotoğrafta olduğu gibi hep bir olacağımızı unutma. Dünyalık meşgaleler bizi çok fazla görüştürmese de bizler Allah’ın izni ile zemini sağlam dostluklar kurduk.

Selametle kal güzel kardeşim. Selam ve dua ile…

Share on Facebook

Devamını oku »]]> Mevlid kandilini geride bıkartığımız bu günlerde birazcık gönlümden gelenleri dökmek istedim. Aslında gönlümden gelen birşey yok çok fazla. O’na sevdası olmayan gönülden ne gelebilir ki? Yine de biraz zorlamak istiyorum kurumuş gönlümü.

Dün gece mükemmel bir geceydi. Bir başka huzurlu, bir başka mutluydum. Bir anda 1400 küsür sene öncesine gittim. Alemlerin sultanı, Kainatın Efendisi Gül Peygamber’imin doğduğu, dünyaya teşrif ettiği geceye gittim. İçinde bulunduğumuz dünyanın o gece nasıl bir Nur ile nurlandığını düşündüm de içim kıpır kıpır oldu.

Gören Sen’sin, Bilen Sen!

Ey Rabbim! Ey gönüllerimizi Muhammed-i Nur ile nurlandıran Rabbim. Kurumuş dudaklarımıza, hazan olmuş gönlümüze bir nebze olsun O’nun sevgisini veren Allah’ım sana sonsuz hamd olsun.

Şimdi aklıma geldi de, ne demişti O; “Beni görmedikleri halde bana iman eden kardeşlerimi görmeyi çok isterdim” Bizde seni görmeyi çok istiyoruz Ya Resulallah. Seni çok özledik Ey Allah’ın habibi. Aynı 1400 küsür sene önce dünyaya gelerek dünyayı şereflendirdiğin gibi ismin anıldığında kalplerimizi, gönüllerimizi şereflendiriyor, nur ile dolduruyorsun.

Ey kalpleri evirip çeviren Allah’ım, kalplerimizi Peygamberim, Senin’de Habibin’in Hz Muhammed SAV üzerine sabit kıl.

Ey Allah’ın Resulu muhtacız sana!

Ey Allah’ın Resulu aşığız sana!

Allah’ın Selamı senin üzerine olsun Gül Peygamberim, Gül Kokulu Efendim, Gül Sultanım, Gül Yüzlü Efendim…

Share on Facebook

Devamını oku »]]> Oğlum! Kızım!

Başlık biraz alakasız gibi gelebilir ama yazmak istediğim, üzerinde durmak istediğim iki ana kelimedir “oğlummm, kızımmm”

Ataerkil bir aile yapısı olan Türk aile yapısında evdeki bütün otorite evin en büyük erkeğindedir. Babalarıyla aynı evde yaşayan evli erkek çocukları kendi çocuklarına babalarının yanında sevgilerini ifade edemedikleri gibi babalarının yanında çocukları sevmenin ayıp olduğu kanaatine sahipti.

Bugün ebeveynler genelde çekirdek aile oluşturmalarına rağmen hala daha geleneklerimizde olan durumu sürdürüyorlar. Bugünün 40-50 yaşlarında olan ebeveynleri kendi anne babalarından görmedikleri sevgiyi kendi çocuklarına da maalesef göstermiyorlar. Sevgi gösterilmesi durumunda çocuğunun şımaracağını düşünen aileler günümüzde az değil maalesef.

Bugün orta yaşlarda bir çocukla (!) konuştum. Ki çocuk değil, orta yaşlarda bir insan. Ama kendisini hala anna babasının çocuğu olarak görüyor ve öyle hissetmek istiyor. Konu döndü dolaştı ve dedi ki “Babam bana hiçbir zaman kızım diye hitap etmedi, beni hiçbir zaman kucağını alıp sevmedi, bayramlar dışında onu hiç öpmedim” demesi beni bir an düşündürdü. Hatta sabahtan beri bunu düşünüyorum.

Gerçekten bir annenin, bir babanın oğlum, kızım demesi çok hoş bir şey olduğunu düşündüm bir an. Çocuklarımıza “neredesin” demek yerine, “neredesin oğlum, neredesin kızım” demek neden bu kadar zor geliyor diye düşünmeye başladım. Çok basit gereksiz bir kelime gibi değil mi? Ne gerek var yani? (diye düşünebiliriz) Aslında hepimiz biliyoruz annemizin, babamızın gözünde hep çocuk olduğumuzu, hep çocuk olarak kaldığımızı, hep sevildiğimizi, başımıza bir şey geldiğinde ilk onların yanımızda olduğunu, gece hasta olsak sabaha kadar onların uyumayacağını, uyuyamayacağını biliyoruz. Ne kadar ilginçtir ki bunların hepsini bildiğimiz halde  yine bir şeyleri hissetmek istiyoruz. Bunların yanında birde oğlum, kızım diye hitap etseler, işte o zaman anne baba ile çocukların arasında ki bir çok uçurum kalkacak.

Ama ne yapsın anne babalar, onlarda kendi anne babalarında görmemişlerdir ki, belki akıllarına bile gelmiyor.

Anneler! Babalar!

Çocuklarınıza telefonda, evde, dışarıda nerede olursanız olun ismiyle hitap etmek yerine oğlum, kızım diye hitap edin, Çocuğunuza “Bana su getir, neredesin, şuraya git…” demek yerine “bana su getir oğlum, oğlum nerdesin, kızım şuraya git,” şeklinde hitap etmeniz sizin gururunuzdan hiçbirşey kaybettirmez ama çocuğunuzu onurlandırır, gururlandırır. İsterseniz bir düşünün! Sizi hayatınız boyunca oğlum kızım demeyen anne babanız size öyle seslense… … içiniz kıpır kıpır oldu değil mi?

Elhamdulillah anne baba hakkını biliriz biz, elbette oğlum kızım demese de gerekeni yapar, yerimizi biliriz. Ama bunlar hayatın, mutlu ailenin küçük sırları, bu yazıyı okuduktan sonra hiç utanmadan, çekinmeden ailenizde bir uygulayın uygulatın bakalım. Çok şey değişecek. Çocuklarınızda aranızdaki sizin görmediğiniz uçurumlar kalkacaktır.

Ben bir baba değilim, Rabbi’min bana nasip etmesini çok istiyorum ama eğer bir gün baba olursam (inşallah) çocuklarıma bunların hepsini söyleyeceğim,

Bu yazıyı hafife almayın lütfen. Çok acil hayata geçirilmesi gereken bir yazı…

Oğlumm, Kızımm diyen bir anne baba olmak dileğiyle…

Share on Facebook

Devamını oku »]]> Aman Allah’ım!
19 Mayıs Gençlik ve Spor bayramı stadyularda kutlanmayacakmış. Yoksa şeriat mı geliyor ya da laiklik elden gidiyor mu? Yoksa hükümet gizli gündemlerini mi adım adım uyguluyor? Yoksa daha bir çokşey…
Eminim yukarıda bahsettiğim bir çok düşünce şu anda Türkiye’nin %30-40’ına yakınının aklında geçiyor. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından İl Milli Eğitim Müdürlüklerine gönderdiği yazıyla 1981 Tarihli “Ulusal ve Resmi Bayramlarda Yapılacak Törenler Yönetmeliği” gereği 19 Mayıs Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı stad törenlerinin Ankara dışındaki illerde okullarda yapılmamasını istediğini hatırlatatması üzerine gündem bir anda değişti.
Kanaatim çok doğru isabetli bir uygulama. Daha Ocak ayında İlçe Milli Eğitim Müdürlüklerinde bir çok öğretmen tarafından her hafta 19 Mayıs Bayramı öncesi hazırlık planlama toplantıları yapılıyor. Neredeyse ikinci dönemin tamamını meşgul eden bu bayram öncesi hazırlık hem öğretmenleri, hem öğrencileri perişan ediyor. Adı Gençlik Bayramı ama gençleri aylar öncesinden çileden çıkaran bir bayram.
Hatırlıyorum lise okuduğum yıllarda Nisan ayından itibaren hemen hergün okulda ders bitiminin ardından saatlerce 19 Mayıs provası yapıyorduk. Hele ki son yıllarda büyük stadyumlarda ki bayram kutlamaları hazılıkları tam bir işkence olsa gerek. Tribünlerde çeşitli resim ya da yazı görüntüsü oluşturmak için binlerce öğrenci görevlendiriliyor.
Yine bayram kutlamalarında yüzlerce kız çocuğumuza minik minik elbiseler giydirilerek binlerce kişinin önünde çeşitli hareketler yaptırılıyordu.
Milli Eğitim Bakanlığının yürürlülüğe koyduğu bu uygulamayı tasvip ediyorum. Artık okullarda dersler aksamayacak, 19 Mayıs Bayramı gelmeden bir kaç gün önce çeşitli hazırlıklar yapılır, günü gelince en güzel şekilde herkes okulunda kutlar. Öyle büyük curcunalara gerek yok ki yani.

Bu uygulama ile ne şeriat gelir, ne laiklik elden gider. Yerinde, isabetli bir karar olmuş, hiç korkmanıza gerek yok yani sayın Cumhuriyet şakşakçıları.

Share on Facebook

Devamını oku »]]> 2012 yılına Türkiye tarihinde uzun yıllar unutulmayacak ve gündemde kalacak bir olayla girdik. Geçtiğimiz haftada TSK jetleri tarafından Şırnak Uludere’de vurulan 35 vatandaşımız öldürüldü.
Aslında konuyla ilgili günlerdir yazmak, birşeyler karalamak istiyorum ama öyle bir konu ki, çubuğun iki ucuda kirli diyebileceğimiz bir konu. Kasten mi yapıldı? Yanlış istihbarattan mı yapıldı belli değil. Her iki durumda çok kötü. Kim olursa olsun ortada 35 ölü var.
Öncelikle TSK’nın bu hususta birinci derece suçlu olduğunu düşünüyorum, iddia edildiği üzere aldığı istihbaratla terörist bir grup bile olsa neden havadan vuruyorsun, karadan bölgeye asker sevket, gerekli uyarıları yap, sonra gerekirse vur. Ben bu anlamda böyle düşünüyorum.

Ama TSK’ya suç bulduğum kadar oradan Kaçakçılık yapan 35 köylüde burada aslında “Gel beni öldür” demiş gibi adeta bence. Bu kadar sınır operasyonlarının yapıldığı bir dönemde, böyle kalabalık bir grupla, meşru olmayan bir işi gizli birşekilde yapmaya kalkışırsan sonuçları biraz acı olabilir.
Bölgeye giden Uludere Kaymakam’ının darbe görmesini esefle kınıyorum. Aslında Sayın Kaymakam’ımıza yapılanlara şahit olduktan sonra ölenlerin kimler olduğunu üç aşağı beş yukarı anladık, zaten ekranlarda görüldüğü üzere tabutların üzerinde ki bez parçalarından da anlaşılıyor. Her ne kadar masum oldukları iddia edilse de ölen 35 köylünün içerisinde ki bir çok kişi terörist veya yandaşı idi. Zaten bunlarda yavaş yavaş medya tarafından günyüzüne çıkarılıyor.
Ben böyle bir zamanda böyle bir kaçakçılık olayının (ki grubun içerisine bir kaç tane de masum köylü koymak) BDP tarafından planlandığını tahmin ediyorum. Ki zaten her hal ve hareketlerinden belli oluyor. Anlamadığım birşey var CHP’ye ne oluyorda BDP ile aynı safa geçti. Hükümeti eleştirmek adına, yanında olmamak adına bu kadar da alçalma olmaz ki sayın Kılıçdaroğlu. Tamam hükümet bence de bu noktada yanlış istihbarat gibi konularla suçlanabilir, hak veriyorum ama bu BDP ile aynı safta olmak anlamına gelmez ki.
Bu konu çok su götürecek gibi duruyor. Basın ve dış kaynaklar bu konu ile yakından ilgileniyor ve suçlu ya da suçlular aranıyor. 24 yıldır Türkiyem’de yaşayan bir vatandaş olarak diyorum ki bu işte BDP’nin parmağı var.
Bu olaydan çıkarmamız gereken derslerden birisi; herkes akıllı olsun ve katırlarla toplu kaçakçılık yapmaya çalışmasın, bizim TSK’nın işine hiç belli olma. Meşru olmayan bir işi yaparken başına meşru olmayan bir durumun gelmesinin hakkı aranmaz.

Share on Facebook